Obecnosć 1989 – 1999

“Okrągły stół” przyniósł też i korzystne zmiany: wprowadzono stałe paszporty (obywatel nie musiał już ubiegać się o jednorazowe pozwolenie na wyjazd), przyjęto wreszcie zasadę wolnych wyborów (te z czerwca 1989 były jeszcze “pod kontrolą”, a z tym wiązało się uznanie politycznego pluralizmu i wielość partii. Zniesiono cenzurę, powstały więc pisma, gdzie mogły się manifestować różne poglądy. Ukazały się dawniej zakazane książki. Jednak gdy w życie obywateli wolność wtargnęła wszędzie, to w działalności państwa pozostały pewne strefy tabu, broniące dawnej kasty nietykalnych czyli PZPR, SB i innych urzędów PRL-u. W tej obronie decydującą rolę odgrywało torpedowanie lustracji i dekomunizacji. Słynna “komisja Michnika”, którą wpuszczono do archiwum MSW miała ograniczony zasięg i można się domyślać jej zasadniczego celu. Być może była “promocją” za poparcie Michnika dla gen. Jaruzelskiego, który został prezydentem dzięki głosowaniu w starym Zgromadzeniu Narodowym (różnicą niewielu głosów), a nie w drodze wolnych wyborów. Artykuł Michnika (kiedyś dysydenta!) “Wasz prezydent, nasz premier” już w tytule ujawniał polityczny przetarg i koncesję dla komunistów w kwestii Belwederu. Tym sposobem elity PRL-u zabezpieczały się przed lustracją, gdy prezydentem był ich człowiek i ex-wasal Moskwy.

Rok 1989

W dniach od 12 do 19 stycznia Polonia w Hobart gościła śpiewaczy zespół “Laetare” z Sydney. Dzieci przybyły w towarzystwie swojego opiekuna ks. Józefa A. Kołodzieja oraz kilku rodziców. Grupa przypadła bardzo do serca polskim tasmańczykom i została otoczona prawdziwie staropolską gościnnością. Zespół śpiewał podczas Mszy św., a także na specjalnych koncertach.

Rok 1990

17 stycznia przybyli do Sydney dwaj nowi, młodzi kapłani: ks. Jerzy Prucnal i ks. Waldemar Szczepaniak. Wraz z ich przyjazdem wspólnota chrystusowców liczy 29 księży pracujących w Australii, Nowej Zelandii i RPA.

Rok 1991

W dniach toczącej się wojny na Bliskim Wschodzie, a także napaści wojsk sowieckich na Litwę i Łotwę, gdy pokój na świecie został złamany, polskie społeczeństwo z Sydney wraz ze swoimi duszpasterzami zgromadziło się w sanktuarium Matki Bożej Częstochowskiej w Marayong, aby modlić się o pokój. Koncelebrowanej liturgii Mszy św. przewodniczył ks. prowincjał St. Wrona. On też wygłosił okolicznościową homilię, w której przypomniał, iż człowiek spragniony pokoju winien za przykładem Jasnogórskiej Madonny trwać w nieustannej adoracji Chrystusa, Księcia Pokoju. Po Mszy św. wobec Chrystusa utajonego w Najświętszym Sakramencie, licznie zebrani wierni, zgodnie z polską tradycją, odśpiewali suplikacje. Nabożeństwo odbyło się 22 stycznia wieczorem.

Rok 1992

W niedzielę 19 stycznia 1992 r. w sali rekreacyjnej szkoły św. Pawła w Auckland, obok kaplicy, w której co niedziela odprawiane są polskie nabożeństwa, Polacy żegnali swojego dotychczasowego kapelana ks. Władysława Lisika, a witali przejmującego po nim funkcję ks. Dominika Sobalę. Obaj księża już wiele lat temu duszpasterzowali w Auckland i zaskarbili sobie wiele wdzięcznych serc. Niestety, miniony czas poczynił liczne szczerby w szeregach tych, którym ksiądz Władysław i ksiądz Dominik nieśli Słowo Boże. Część nieobecnych odeszła na wieczny odpoczynek, inni przenieśli się w odległy świat, a na ich miejsce przybyli nowi, nawet tacy, którzy liczą sobie dopiero parę tygodni życia.

Rok 1993

3 stycznia 1993 roku przybyli do Sydney dwaj nowi duszpasterze: ks. Jan Białasiewicz i ks. Rafał Ruciński. Cały tydzień letnich wakacji ponad 70 osobowa grupa rodzin ze wspólnoty St. St. Albans-Ardeer spędziła w Górach śnieżnych w Adaminaby. Pomysłodawcą i organizatorem wyjazdu był ks. Maksymilian Szura, a gościny w budynkach kościelnych udzielił ks. Tadeusz Ziółkowski – proboszcz tamtejszej parafii.

Rok 1994

Od stycznia tego roku decyzją Przełożonego Generalnego Towarzystwa Chrystusowego przełożonym prowincji Najświętszej Rodziny w Australii, Nowej Zelandii i RPA został ks. Stanisław Lipski.(fot nr 99) Nowy prowincjał przybył prosto z Afryki Południowej gdzie duszpasterzował od 1987 roku. 12 lutego 1994 r. ks. Jerzy Prucnal pożegnał Australię udając się do pracy duszpasterskiej wśród rodaków mieszkających w RPA. Ks. Jerzy był z nami w Australii ponad trzy lata. Pracował w Sydney i Adelaide. Zastępował także księży na ich placówkach duszpasterskich podczas urlopów.

Rok 1995

Ostatnie dni ubiegłego roku i pierwsze dni 1995 były w Adelaide świętem polskiej kultury. Miasto to bowiem było tym razem gospodarzem kolejnego festiwalu “POL-ART.” Z tejże okazji tradycyjne “Adejadzkie Dożynki” zmieniły nawet swój termin włączając się w program festiwalu. Podczas Mszy św. na rozpoczęcie dożynek, homilię wygłosił ks. Antoni Dudek. W ciągu paru dni można było podziwiać w Adelaide sprawność zespołów tanecznych, cieszyć się harmonią polskiej pieśni wykonywanej przez chóry i zespoły, można było oglądać dzieła malarzy, rześbiarzy, spotkać się z literatami, uczestniczyć w sesjach poświęconych problematyce współczesnej Polski. Wspomnieć tu trzeba o koncercie kolęd w katedrze. Podobnie jak parę lat temu w Sydney, tak i teraz w Adelaide zgromadził on największe grono słuchaczy. Przygotowaniem koncertu i prowadzeniem zajął się ks. Krzysztof Chwałek.

Rok 1996

Zlot ZHP w Australii odbył się w dniach od 7 – 19 stycznia 1996 r. w “Zakopanem” QLD. Komendantem całości był hm. Jan Suchowiecki, komendantką harcerek była hm. Teresa Adamska, a komendantem harcerzy phm. Jerzy Wróbel. Kapelanem Zlotu był ks. Tadeusz Przybylak . Zlot przyjął nazwę “Szare Szeregi”.

Rok 1997

W uroczystoć Objawienia Pańskiego 5 stycznia 1997 r. odbyło się przekazanie ośrodka duszpasterskiego Bankstown-Revesby nowemu duszpasterzowi. Podczas Mszy św. w kościele św. Feliksa, ks. Józef A. Kołodziej przekazał swoje obowiązki w ręce ks. Krzysztofa Chwałka.(fot nr 104) W nabożeństwie uczestniczył ksiądz prowincjał St. Lipski, który podziękował ks. Józefowi za jego kilkuletnią pracę, a księdza Krzysztofa przedstawił wiernym obecnym w kościele. W liście skierowanym z okazji tego wydarzenia do ks. J. Kołodzieja, ksiądz prowincjał napisał m.in.: “Dane mi było przyjrzeć się z bliska pracy Księdza podczas mego zastępstwa w Bankstown. Jestem ogromnie wdzięczny Panu Bogu za dokonane dzieło ewangelizacji wśród naszych rodaków; za godną naśladowania posługę wśród Chorych, młodzieży i dzieci, za szczególną opiekę i troskę o ludzi starszych. W tym wszystkim jaśnieje jakże bardzo wyraziście Twoja, Drogi księże Józefie, wiara, nadzieja i miłość; Twój zapał pełen gorliwości o zbawienie Człowieka, zapał na miarę Dobrego Pasterza. Za to wszystko składam Ci moje uznanie i wielką wdzięczność”.

Rok 1998

W styczniu dokonały się dwie zmiany na placówkach duszpasterskich. 11 stycznia środowisko polonijne w Adelaide pożegnało ks. Rafała Rucińskiego po ponad 3-letniej pracy. Na jego miejsce przyszedł ks. Edmund Budziłowicz. Ks. Rafał objął placówkę Cabramatta-Fairfield, której dotychczasowy duszpasterz ks. Jacek Cichy został kapelanem chorych w Rosary Village w Fairfield. W Brisbane 30 stycznia pożegnano ks. Jana Białasiewicza, który odszedł do pracy duszpasterskiej na parafii australijskiej. Również ks. Antoni Szewczyk podjął obowiązki wikariusza na parafii australijskiej w Melton VIC, a jego obowiązki w Dandenong przejął ks. Maksymilian Szura. Do Ardeer-St. Albans przyszedł ks. Kazimierz Bojda.

Rok 1999

16 stycznia w kościele Matki Bożej Częstochowskiej w Marayong odbył się liturgiczny obrzęd objęcia obowiązków przez nowy zarząd prowincji Ducha Świętego Sióstr Nazaretanek w Australii. Mszę św. z tej okazji koncelebrowali ks. prowincjał St. Lipski i ks. Ignacy Smaga – rektor kościoła.